آن لحظه های با تو بودن ....

و آن ثانیه های ای که رفتی......

یک دقیقه با تو و بی تو بودن .......

شبی که ساخته شده بود از نگاهت و نگاه خیسم...

و در آخر خداحافظی تو برای همیشه ...

دقیقه ای که به اندازه ابدیت وسعت داشت...

و دقیقه ای که بی تو بودن را حس کردم

و شکستن من را در وجودم نظاره گر بودم...

و دقیقه ای که در آن رو به تنهایی خود ایستاده بودم

و رفتنت را شاهد.

آن دقیقه با همه ابدیتش گذشت ...

ولی من هر روز می بینم که می روی...

آرام رفتی همانطور که به آرام و بی خبر  آمده بودی رفتی و با خود نگفتی که بی تو چگونه این لحظات سخت و تلخ را سپری کنم با خود نگفتی که بی تو چگونه عبور زمان را نظاره گر باشم و حالا من مانده ام و غم نبودت. من مانده ام و کوله باری از غصه و وجودی سراسر اشک و حسرت ...

کاش یک لحظه می توانستی تصور کنی بی تو چه می کشم و بی تو ثانیه هارا چطور باید طی کنم ..

کاش.....

دخترك عاشقانه بطرفش دويد . برق در چشمان بي قرارش موج مي زد .

پسر دستش را گرفت و در دست فشرد و ارام درگوش دختر زمزمه كرد :(دوستت دارم )

دخترك سوار بر اسب خوشبختي دنياي عشق را سير كرد . معصومانه با شرم گفت:

باز هم بگو مي خواهم اين جمله توي گوشم باشد .

و پسر باز هم گفت و هزار باره گفت و او را در اغوش كشيد .

دخترك طعم يك تيكه گاه را چشيد . مثل پرنده اي كه خسته از كوچ برمي گرددخودش را در اغوشش

رها كرد .

چشمانش را بست چقدر احساس ارامش مي كرد .

برق اوليه در چشمان پسر رنگ باخت مالك روح و جسم دختر شده بود .

صاعقه وسوسه برق زد .ودخترك را....

دختر از جا بلند شد و با چشمان گريان فقط يك كلمه پرسيد:چرا؟

- تقصير خودته اگه دختر خوبي بودي با من تنها نمي شدي حالا هم برو حالم ازت بهم مي خوره .

            چيزي در دخترك  شكست و فرو ريخت .شانه هايش خم شد و با ناله گفت :

- من عاشقت بودم ...

بغض اجازه حرف زدن بيشتر نداد به دستان پسر نگاه كرد كه تا دقايقي پيش تنها تكيه گاهش بود وحالا رها

شده بود توي يك بيابان سرد و خشك كه آرزوي يك لحظه سراب سرابي بيش نبود .

در دل ارزو مي كرد كابوسي باشد و از خواب بپرد اما نه ديگر دير شده بود .

و اين تاوان سختي بود براي عشق و دوست داشتنش ..............